Tükrük bayramı!

⏱ Okuma Süresi 2 dk•Yayınlanma Cumartesi, Eylül 2 2017

''Duydunuz mi alçağın tekinin bayram konuşmasını. Kayseri’de hem de Boydaklar’ın memleketinde. Daha kısa süre öncesine kadar boydaklara yaltaklanmayı geleceği adına elzem görenler bunlar. Boydakların Kayseri’ye yaptıklarının trilyonda birini bile yapamamış parazit karakterler. ''

“İnsan yüceliğinin bir sınırı vardır ama insan alçaklığına bir sınır çizilemez.”

(Fenelon)

Önce biraz nostalji takılalım…

Belki çok eskiler kadar değil ama güzel bayramlarımız vardı bizim.

Tamam, yokluk döneminin bahtiyar kullarından değildik belki. Ne bileyim, yamalı pantolonlarımız, gıcır temiz, döşek altı ütüleriyle giyilip, beş kuruşluk akide şekeriyle tatlanmaya yetmemişti tevellüdümüz ama yine de güzeldi sanki bizim bayramlarımız.

En azından kaçardı tosunlarımız ve mahallece peşine filan düşerdik.

“Filanca elini kesmiş duydun mu bilmem kaç dikiş atmışlar” derdik “Hay Allah müstehakkını versin” diye yarı tebessüm yarı esefle.

Belki tam havas değildi ibadetlerimiz ama avamda bile bir samimiyet vardı. Din siyasallaşmamıştı çünkü.

İslam düşmanları, siyaset eliyle okumuş Müslüman nesli biçmeye başlamamışlardı henüz.

Lafın klişe gibi göründüğüne bakmayın. Doğru ve önemli bir tespittir şu: İslam’ın gerçek düşmanları İslam’a kötülüğü Müslüman kisveli örgütlü yobaz takımı eliyle verirler. Yüzyıllık birikim zalim cahillerin iktidarıyla yok edilir.

Ali Bulaç’ın “Bunlar Çanakkale’den beri bu milletin başına gelen en büyük felaket” lafı boşuna değil.

Bir zalim cahil ve zalim güruh geldi…

Örgütlü bir cahilliği aldı baş tacı etti.

Öylesine bir imanla inandırdı ki, bilmem hangi namazı Emevi camiinde kılacağız, filan gazlamasıyla bir yandan oy devşirdi diğer yandan malı götürdü. Filistin dedi öteki hamuduyla iç etti deveyi. Yakalanınca da, darbeci azılı din düşmanlarıyla işbirliğinde beis görmedi.

Haraminin devrinde marazi olmayana ekmek yok.

Su da…