Zekeriya Beyaz'ı özledik

Birçok yerinde ulusalcıların klasik vartalarında debelenip dursa da, o kesimin belki de en delikanlı ismi Ahmet Şık, dün mahkemede söyledikleriyle tarihe geçmiştir. Dikkat edin, “savunma” demiyorum kesinlikle. Ruşen çakır gibi tırıvırı gazeteci kılıklı ideoloji tüccarlarından farkını gösterdi Ahmet Şık. (Bu arada Ruşen için güzel bir yazı düşünmekteyim. Yeliz!!! Annem seni unuttum sanma, senin yerin ayrı tabi) 

Ve şöyle dedi konuşmasının bir yerinde: “Cübbelerinizin insanların canından ve özgürlüğünden yapıldığını bilin…”

Oysa bir süreden beri hukukçuların giydiği cübbenin kumaşı sarayda üretiliyor. Herkes biliyor bunu. 

Bu ülkede hukuk hiçbir zaman kusursuz ve dört dörtlük olmadı. 

Her şey gibi…

Eğitim de olmadı, sağlık da, inanç da…

Ama kör topal da olsa en azından vicdanlı insanların akşam başını yastığa koyduğunda rahatça uyuyabileceği bir ortam oluşturabilmişti 90 yıllık yakın tarih. 

Tayyip Erdoğan’ın bu ülkeye yaptığı en büyük kötülük nedir biliyor musunuz?

Neredeyse her şeyi politize etmesi.

Ardından kendi cenahında olmayan herkesi kriminalize etmeye çalışması. 

Bu kötülüğün bedelini belki gelecek 50 yıl ödeyecek bu millet. 

Gerçi ‘kimin umurunda?’ dediğinizi de duyar gibiyim ama maalesef gerçeğin acı yönünü değiştirmiyor bu!

Erdoğan iğneden ipliğe her şeye politika enjekte etti bu topraklarda. 

Hukuk diye bir şey kalmadı. Kendisinin emrettiği, adamlarının hukukçu kılığıyla kulp bulduğu (ki bu kulpların ne kadar aptalca, düşük zekâ seviyesinde olduğu, yaşanan her du