Ateşte Yanmayan Yiğitler

Yirmi  Sekizinci Lem’a Hz. Ali Efendimizin Celcelûtiye Kasidesinde Hizmet’e ve Risale-i Nur’a bakan cihetlere işaret etmektedir. Onun Birinci Nüktesinin fihristesinde de şöyle denilmektedir: “Kur’an’ın İ’cazından gelen Risale-i Nur’un sönmez Nuru ile ve susmaz diliyle (İslam düşmanı zâlimlere)  cesurca mukabele ve mukavemet edip yer yüzünü yakıp çok çiçekleri kurutan zındıkların ateşini İsm-i Âzamın kibriyalı, azametli Nur’u Rahman ve Rahim isimlerinin şefkatli ve re’fetli tecellisinden kaynayan âb-ı hayat ile söndüren ve yanan yerlerde kuruyan nehir ve bağ çiçeklerine mukabil, dağlarda ve kırlarda sema yağmuru ve rahmetiyle hararete tahammüllü, şiddetli soğuklara dayanıklı çiçekleri yetiştiren Risale-i Nur’u görmesi ve şefkat ve teselli edip kerâmetkârâne bakması, Hz. Ali Efendimizin (R.A.)  velilik makamının gerektirdiğini hakkalyakîn gösterir.”

Bu hususta Mehmet Ali Hocam bir hatırasında şunları anlatıyor: “Bir gün Medine-i Münevvere’de Hüseyin Avni Hocamın davetine gittiğimde, orada Ali Ulvi Kurucu Hocamız Yemen’den ve başka yerlerden Hacca gelen âlim zatlar ile ve değişik misafirlerle beraber olmuştuk. Gerçekten o gece unutulmaz ve bereketli güzel bir sohbet olmuştu. Orada bulunan âlim zâtlar, Âlem-i İslâm’ın dertleriyle alâkalı değişik ifadelerde bulundular, merhum Ali Ulvî Kurucu  Hocamız da oradaki konuşmasında, “Bir ömür boyu ATEŞ  İÇİNDE  YANMAYAN  GENÇLİK  bekliyordum. Allah (c.c.) bu Hizmet  vesilesiyle ölmeden yanmayan gençliği bana gösterdi. Şükürler olsun.” d