Ben Bir Öğretmendim

17 Ağustos 1998’de Rusya ekonomik krizi çıktı. Enflasyon % 84 arttı. Bazı bankalar kapandı. Rusya finans sisteminin çöktüğü bir dönüm noktası idi. Birçok ülkeyi direkt etkiledi. İşte böyle kritik bir dönemde ve aynı zaman diliminde elinde bavul, genç bir İngilizce öğretmeni olarak, yazın kışa sert bir geçiş yaptığı dönemde Şeremetyevo (Sheremetyevo) Havalimanı’na, Moskova Uluslararası 56 nolu okulda öğretmenlik yapmak için gelmiştim. Yaz günü memleketimde kalın bir palto, kışlık botlar bulmakta zorlanmıştım. Ailemi ikna etmekte kolay olmamıştı. Babam sosyal demokrattı, zihin dünyasında Moskova'nın sembolik bir anlamı olduğu da doğruydu. Ama yine de 25 Aralık 1991’de rejim yıkılmış olsa da o yıllarda Komünizmin başkenti Moskova ve anti-komünist Hollywood filmlerinin insanlarda bir korku duvarı oluşturduğu bir gerçekti.

Moskova Havalimanı’nda ilk dikkatimi çeken şeylerden birisi Kiril alfabesi ile yazılan panolar, duyurular, ilanlardı. İngilizce yok denecek kadar azdı ve ben adeta okuma-yazma bilmeyen bir ümmi gibi hissetmiştim kendimi. Zaten ülkeye girişte vize memurunun baştan aşağı sizi süzmesi, sert bakışları ve nazlıca mührü vurmasından bir irkilme yaşıyordunuz. Çıkışa kadar bavullarımı taşımak için anlaştığım taşıyıcı ile kendimce pazarlık yapmıştım ama sonradan öğrendim ki verdiğim dolar miktarı ile Moskova'da bir şehir turu yapılabiliyormuş. O yıllarda dolar çok kıymetli idi. 2000 li yıllarda Rusya'da nominal maaşın 80 $ olduğu düşünülürse halkın durumu daha iyi anlaşılacaktır. Havalimanı karşılama noktasında Dokuz Eylül Üniversitesi’nden sevgili arkadaşım Onur beni bekliyordu. Benden 2 yıl önce Moskova’da öğretmenliğe başlamıştı ve ülke hakkında oldukça tecrübeliydi. Sarıldık, kucaklaştık ve kısa birkaç hasret cümlesinden sonra dışarıya çıktık. Rusya'da o zamanlar iki meşhur araba markası vardı, birisi bizdeki Murat 124 benzeri Jiguli'ler, diğeri de Rus Mercedes’i kabul e