Herkesten önce en yakınlar

         Peygamber Efendimiz (S.A.S.)  Allah’tan bir emir, bir mesaj gelince herkesten önce kendisi tatbik eder, duruma göre en yakınları üzerinde uygulardı. Namaz ve oruç hususunda mesela beş vaktin üstünde namazlar kılar, senenin bir Ramazan ayından başka neredeyse senenin çoğunu oruçla geçirirdi. Kan davalarının yasaklanması üzerine en yakın aşiretinin  bütün kan davalarını kaldırmıştı. Fâiz yasağı gelince ilk kaldırdığı faiz alacağı olarak amcası Hz. Abbas’ın alacağı faizi kaldırmıştı.

         Bir önceki yazımızda ele aldığımız üzere, güneşin doğup battığı her tarafa hicret etme ve sefere çıkma hedefi üzerine yine en yakınlarının önden giden atlılardan olması gerekiyordu. Ama eşik gardiyanlığı yapan hissiyat, nasıl olsa Mescid-i Nebevî’de veya Kâbe’de kılınan namazlar, bin ve yüzbin kat sevaplarla bizi ihya eder düşüncesiyle bazılarını bu umumî icrâdan alıkoymuş olabilir.  Ama bu hayrı  işletmek için cebr-i lütfî ikramı ile  Cenab-ı Hakkın derin hikmetleri harekete geçti. Önce bazı Emevî zâlimlerini kader musallat etti. Yezidler, Haccaclar zulüm ve gadre başladılar. Efendimizin (S.A.S.) cennet gençlerinin efendileri buyurduğu Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin’i şehit ettiler. Günümüzdeki bu süreç gibi, Âl-i Beyt ve bütün yakınlarına karşı amansız bir savaş açtılar. Seksen seneyi aşkın bu zulümden sonra Emevî saltanatı sona erdi.  Bu sefer Efendimizin (S.A.S.)  amcası Hz. Abbas’ın torunları iktidarı ele aldı. Maalesef bu amcaoğullarının bazıları da saltanat kaygısıyla Âl-i Beyt’e haksızlık yapmaktan geri durmadı. Peki ana sebep neydi? Endişe şuydu: Efendimizin (S.A.S.) evlatları bir gün “Biz evlad-ı Resulüz. Halifelik, ümmeti idare bizim hakkımız” der de ümmet-i Muhammed bunların yanına geçer ve bizim elimizden saltanat gider düşüncesi… Bugün Türkiye’de Hizmetin ve Hizmet mensuplarının başına gelen de  bu:  “Eğitim vs. her şeyde bunlar ön planda. Bunlar bizim elimizden