Bereketle Dolu Bir Mevsime Girerken

Yüce Yaratıcı’nın insana bahşettiği güzelliklerden biri de, hayatlarını düzene koymaları, Yaratıcılarını yakından hatırlayıp teşekkür etmeleri ve acziyetlerini idrak edip, kulluk şuurunda derinleşmeleri için, farklı biçim ve miktarlarda bir takım ibadetleri emretmesidir. Bu ibadetlerden birisi de yılda bir ay farz kılınan savm/oruçtur.

Yılın on bir ayında yeme, içme ve bedenin isteklerini meşru dairede karşılama peşinde koşan insan, geri kalan bir ayında da, iradi olarak bunlardan uzak kalarak, ruhuna doğru kanatlanmanın yollarını arar. İşte bir gün sonra karşılayacağımız mübarek Ramazan Ayı, ruhumuzun şahlanarak yükseldiği, bedenin istekleri rağmına güç ve enerji topladığı, kutlu bir zaman dilimidir.

Bu ay, elbette dünyadan bütünüyle kopma zamanı olmamakla beraber, dünyevi arzu ve isteklerden uzak kalmanın ruha ve bedene kazandırdıklarıyla, dünyanın faniliğini yakından hissettirecek kıymetli fırsatları bizlere sunar.

Her şeyden önce bu mübarek ay bizlere, yeniden kendimize dönmemizi, özümüzü gözden geçirmemizi, ruhumuza konan pas izlerini silmemizi, geçmişimizi gözden geçirmemizi, eksiklerimizi telafinin gerekliliğini ve ne kadar lüzumsuz ve boş işlerle vakitlerimizi zayi ettiğimizi bizlere hatırlatır.

Bu mübarek ay bizlere, elimize hayat rehberi olarak verilen Kur’ân’a yeniden eğilmemiz gerektiğini, onunla daha bir yakından ilgilenmemiz gerektiğini, kulak, göz ve kalplerimizi, tam açarak onunla temasa geçmemizi hatırlatır. Bunun yansıması olarak da, yeryüzünün Emin’i olan Yüce Nebi’nin, gökyüzünün Emin’i olan Cebrail huzurunda, Ramazan Aylarında yaptıkları mukabelenin benzerini icra ederek, adeta kendimizi mahrem dairesinde huzurda hisseder ve kabul ederiz. Bu kabul doğrultusunda O’na yönelir, bütün ruhumuzu O’ndan gelen esintilerle maverala