Hikmetli İnisiyatif

Allah hakîm(isim) olduğundan her işinde bir hikmeti(sıfat) vardır. Ve kulları olarak bizler de Allah'ın bütün eşya ve kâinata bir örtü diye attığı hakîm ismine uygun hareket etmemiz gerekir.  Hikmetin karşıtı, zıddı abes fiil işlemektir, batıldır, mâlayanidir. Allah tüm bu sıfatlardan ise münezzehtir. 

Hikmetle müdahale için bazen hızlı hareket etmemiz, bazı durumlarda ise hadiselerin belli bir seviyeye gelmesi için zihinlerde demlenmeye bırakmamız gerekebilir. Bu durumda acele etmek olmaz.  Aslında Efendimiz(sav) döneminde iki durum için güzel örnekler vardır.

Peygamberimiz(sav) Huneyn (630) savaşının sonrasında iman noktasında şüphe taşıyan bazı Mekkelilerin kalbi yumuşasın diye ganimet mallarından fazlaca verince Medineli Ensar'da bu durum rahatsızlık oluşturdu: “Akrabalarını buldu onlara dağıtıyor, bizi unuttu” türünden memnuniyetsizliklerini ifadeye başladılar. Bu duruma engel olmak içi Peygamberimiz(sav) hızlı hareket etti ve sadece Medineli Ensar'ı toplayarak onlara etkili bir konuşma yaptı. Öyle ki bu etkili konuşmanın sonunda artık Ensar hıçkıra hıçkıra ağlıyor ve “Allah Resulü bizimle beraberken biz dünya ganimetini istemiyoruz.” diyorlardı. 

Fakat hanımı Hz. Aişe, annemizin iffetine iftira atıldığında Efendimiz(sav) bu defa problemi çözmek için hızlı davranmadı. Mescitte toplanan ashabına bu konuyu açtı. Onların Efendimiz’e(sav) destek vermesine rağmen hanımına arka çıkacak bir beyanatta bulunmadı. Zannıma göre Efendimizin(sav) işi ağırdan almasının sebeplerinden biri hanımına atılan iftiranın Efendimiz’in(sav) müdahalesine imkân vermeyecek hızda ve süratte toplumun hemen her kesimine etkili bir şekilde yayılmış olmasıydı.  Bu noktada müdahale inandırıcı olmayabilirdi, ihtilafları daha da körükleyebilirdi. 

Hocamız, cemaatinde