Muhalefet Rüzgarı

Naçizane tavsiyelerimizin işe yaradığını ima etmiş olmayalım ama, muhalefetin son birkaç aydır ortaya koyduğu performansta yazarınızın kendisine pay çıkarmasını çok görmeyin. Baksanıza iktidar kepenk kapattığı günlerde bile muhalefet siyaset zemininde ayak basmadık yer bırakmıyor. Futbol ile yakından ilgilenenler iyi bilir. Oyuncunun hası, sahanın her yerinde ayak izi bırakandır.

 

Yıllardır “Muhalefet en yakın seçimde iktidara talip olduğuna inanmalı ve inandırmalı!” diyerek tükettiğimiz nefesin karşılık bulmasından memnunuz. Muhalefetin erken seçim hazırlıklarına verdiği hız iktidarı köşeye sıkıştırmakla kalmadı, halkın tek adam dayatmasına karşı gösterdiği tepkinin de adresi oluverdi. Ve bu talep yuvarlandıkça büyümeye devam edecek. Bunu geri dönüşü yok.

 

İktidarın yeterlik ve kalibresini gün yüzüne çıkaran son bir kaç seçimden sonra muhalefetin bu durumu sürekli kılabilecek, “Muhalefet aşısı!” geliştirilmesine dikkat çektiğimi bugün gibi hatırlıyorum. Grip ya da Covid-19 aşıları cinsinden olan bu koruyucu tedavinin mevcut iktidarı, siyasi istirahatgahına gönderene kadar her yıl tekrarlanması şart. Hele iktidar öksürdüğünde, yorgan-döşek yataklara düşen Altılı Masa türünden döküntü muhalefetin bu takviyelere çok ihtiyacı var. Bakın o ekipten hiç kimse kalmadı.

 

Mitingse miting. Toplumsal heyecan, boykot ve direniş ise âlası. Kendi içinde alternatif aday ve lider renkliliği deseniz, o da şaşırtıcı. Ana muhalefet, siyasi tarihinde bir anda üç adet cumhurbaşkanı adayı çıkarma rahatlığına hiç bir zaman ulaşamamıştı. Hatta parti lideri, daha şimdiden muhtemel gelişmelere karşı alternatif planlarını paylaşacak kadar kendinden emin ve pervasız. Hani şu iktidarın sürekli “B planımız hazır!” deyipte her seferinde takunya-terlik ortalığa saçıldığı çaresizlik, muhalefet için iyi bir ders olmuş olmalı.