Türkiye’nin altın birikimi milli gelirin yarısına dayandı

Küresel jeopolitik risklerin etkisiyle ons fiyatı 5 bin doların üzerine çıkan altın, Türkiye’deki toplam birikimin değerini de hızla artırdı. Reuters’in aktardığına göre, son bir yılda altın fiyatlarında görülen yaklaşık yüzde 80’lik artış, Türkiye’de altına dayalı serveti 300 milyar doların üzerinde büyüttü.

Servet etkisi talebi canlı tuttu

Ekonomistlere göre bu güçlü fiyat artışı, özellikle otomotiv ve konut gibi kalemlerde harcamaları destekleyen bir “servet etkisi” yarattı. Para politikasının doğrudan etki alanı dışında kalan bu durumun, zaten kırılgan seyreden dezenflasyon sürecini yavaşlatan unsurlardan biri olduğu değerlendiriliyor.

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası verilerine göre Türkiye’de yaklaşık 600 milyar dolar değerindeki altın, bankacılık sistemi dışında, hanehalkı ve şirketlerin elinde tutuluyor. Bankacılık sisteminde ise 80 milyar doların üzerinde altın cinsi mevduat ve fon bulunuyor. Merkez Bankası’nın rezervlerindeki altının piyasa değeri de 80 milyar doları aşıyor.

Bu hesaplamalara göre Türkiye’nin toplam altın stoku yaklaşık 760 milyar dolara ulaşıyor. Bu tutar, 1,5 trilyon dolarlık GSYH’nin yaklaşık yüzde 49’una karşılık geliyor.

Ocakta 80 milyar dolarlık artış

Yalnızca ocak ayında altın fiyatlarının dolar bazında yaklaşık yüzde 25 yükselmesi, Türkiye’deki altın kaynaklı servete bir ayda 80 milyar dolar civarında katkı sağladı. Uzmanlar, bu büyüklüğün iç talep üzerindeki etkisinin göz ardı edilemeyeceğini belirtiyor.

Türkiye altın sahipliğinde üst sıralarda

Türkiye; Hindistan, Almanya ve Vietnam ile birlikte hanehalkı altın sahipliğinin en yüksek olduğu ülkeler arasında gösteriliyor. Uzmanlara göre altının düğün geleneği, kültürel aktarımı ve enflasyona karşı korunma aracı olarak görülmesi, bu eğilimi besleyen temel faktörler arasında yer alıyor.

Yastık altı altının toplam içindeki payı ve altın varlığının milli gelire oranı dikkate alındığında, Türkiye benzer ekonomilerden belirgin şekilde ayrışıyor. Ekonomistler, bu yapının para politikası aktarım mekanizmasını zorlaştırdığını ve enflasyonla mücadeleyi daha karmaşık hale getirdiğini vurguluyor.