Velfitnetü eşeddü mine'l-katl

Üstad Bediüzzaman Hazretleri’nin büyük talebelerinden Dâru’l-Muallimin mezunu ve Birinci Dünya Harbinde yedek subay olarak Kanal Savaşına katılmış ve yaralanmış bir Gazî olan Ahmed Feyzi Kul Ağabeyimiz, “Elfitnetü  eşeddü mine’l-katl (Yani müminleri işkence ile inançlarından döndürmek, öldürmekten daha şiddetlidir. (Bakara Suresi, 2/191)  âyetinin hesabını yapmış, 1917 tarihi çıkmış. Bu tarihin Rusya’da Komünist ihtilali ile Bolşeviklerin iktidara gelip inkârcı, dinsiz bir rejimi uygulamaya başladıkları tarih olarak görüyordu. Vav sırrını da anlayışlara bırakıyordu. Arkadan en büyük nüfusa sahip Çin de bu dinsizlik rejimi kabul etmişti. Daha sonra da bu inkâr fırtınası yarı Avrupa’yı tasallut altına almıştı. Bu anlayışa göre din bir afyondu; insanları uyutuyordu. İnkârcılıkla insanlar bu uykudan uyanacak ve aydınlanacaklardı. Bu rejimi zorla yerleştirmek  için milyonlarca insan öldürüldü.

         Nakşibendilik gibi büyük ve kadim tarikatların merkezi olan ve ne yazık ki bu rejimin pençesi altında kalan Müslüman ülkeler karşı çıkıp, direnip bu canavardan kurtulamadılar. Camiler, mescitler, medreseler ve tekkeler kapatıldı. Kiliseler, sinagoglar da…

         Ülkemizde de benzeri baskılar oldu. 15 Temmuz’a benzer şekilde, uydurma Menemen Olayı ile bütün dindarlar sindirildi. Sovyetler’deki Müslüman ülkelerde olduğu gibi, insanlar inzivaya çekilmiş gibi sessizliğe büründüler. Her türlü zulüm, işkence ve haksızlığa rağmen dik duran bir tane Bediüzzaman Said Nursî vardı. Van’dan Erek Dağı’ndan, kış ortasında Ramazan günü alınıp bazı şeyler ve dindar kanaat önderleriyle beraber  sürgüne  gönderilirken, bazen yayan, bazan karda kayan kızaklarla gittikleri için ayaklarındaki kalın çarıklar  delinmiş artık su almaya başlamıştı. Erzurum’un Korucuk köyüne geldiklerinde, köyün ileri gelenlerinden Hacı Münir Efendi  bu hali görünce karşılıksız