Yalnız gibisin

Çalınan zille bir kapıdan boşananlarla
dopdolu koridorlarda yapayalnızsın kendi başına..
Gürültülerin içinde dolaşırken sanki
herkesten perde perde gizlenmişsin de
sessiz dehlizlerde ve kimsesiz izbelerde dolaşıyorsun..
İçin gizli bir feryat koparıp inlerken
aşina gönüller arayan gözlerin
kuruyu gözleyen bir kıvılcım gibi parlak..
Ama baksana şu kumsala,
sanki yalnız düşen her yağmur tanesi
buhar buhar uçmaya hazırlanıyor!
“Cız!”deyip sönenler de var,
nice dönenler gibi taklidi olarak doğru bildiklerinden..
Öyle ya, damlalar varlıklarını korumak için
ya göle düşmeliler
veya bir araya gelmeliler..
Senin gönlün günde kaç defa döner. Hakka dönenlerle beraber,
sönmeyen hakikat güneşine, yoksa nice olurdu halin
karanlığa alışık körlerin içinde körele körele..
Evet, burada sadece bir sen varsın,
bir de için için andığın..
Hem elbet altı cihetten
veya cihetsiz duydukları ile Gar-ı Hira;
seninle beraber duvarları çınlaya çınlaya inleyen bu mekandan
binler defa daha sessizdi
ve ondaki Dürr-i Yekta ise elbette daha yalnızdı..
Çünkü o zaman, henüz gönül şerhedeceği başka bir aşina yoktu.
Hem seni kim anlasın,
siyah gözlüklerden seyredilen kapkara manzaranla..
Ve kim var dinleyen, kör süzgeçlerden geçirilen kısık sesini…
Evet şu anda terkedilmiş bir garip gibisin yalnız başına..
Ne kimse döner gönül kapma, ne kimse açar dost kalbini..
Bad-i saba da yok ki!. İçin gibi sızlayan sade bir ezan sesi..
Çok yakınından, yanık sesli müezzinin nağmelerinden
gönlüne mızrap gibi inen fakat katı kalplere sızamayan..
Ama aldatmasın seni asla çok görünmeleri
ve kabarmaları Hakka ters ve şaşı bakanların..
Zira sel üstündeki köpükler elbet bir dönemeçte silkelenecektir.
Hem “nice azlar vardır ki, galip gelir yığın yığın çoklara.
Soruyorum, kim vardı yanında, mağaranın koridorunda?
Kaç kişiydi Mekke sokaklarında?
Musallat edilmemiş miydi Taif’te ayaklarına taş atan
çoluk çocuk ve bir sürü insan
ayak takımından?
H