Rumuzat-ı Semaniye

Rumûzât-ı Semâniye üzerine merhum ağabeylerimizin mektuplarını okudukça öğrencilik yıllarımdaki bir hatıra aklıma hep gelip durdu…

 

Biz o yıllarda İmam-Hatip öğrencileri olarak İbrahim Kocabıyık ve bazı arkadaşlarımız  ile beraber Ege Üniversitesine gider, öğrencilerle görüşürdük. Sol görüşlü öğrenciler kendi meselelerinde oldukça iyi yetiştirilmişlerdi. Onun için milliyetçi ve imanlı olan öğrencilerin de imanî ve İslamî konularda iyi yetişmelerini bunun için de Risale-i Nur Külliyatını iyi okumalarını tavsiye ederdik, ama onlar pek oralı olmazlardı. O sıralarda elimizde  25. Söz ve Rumûzât-ı Semâniye’den hazırlanan  yeşil kaplı bir kitap vardı. Kur’an’ın tercüme edilmesinin mümkün olmadığını ve Kur’an’ın mucizelik yönlerini anlatıyordu. Bunu, bilhassa okumalarını istiyordum. Gerçekten çok büyük ihtiyaçları vardı. Ama, peşin hükümle “Anlayamayız”, diyerek  okumak istemiyorlardı. Tam o günlerde (1966) Prof. Dr. Ali Nihat Tarlan, İzmir’e gelmiş ve Özel Türk Koleji Konferans Salonunda bir konuşma yapmıştı. O gece konferanstan sonra Hasan Dayhan bizi Kayseri Senatörü Avukat Ömer Lütfü Bozcalı’nın  evinde bir sohbete çağırdı. Ben Prof. Dr. Ali Nihat Tarlan’ın konuşacağını zannederek gittim. Eve vardığımda Ege Üniversitesinden tanıdığım bütün sağ görüşlü öğrenciler vardı. Bazı öğretim üyeleri ve halktan tanınmış insanlar da bulunuyordu.

Biz kalabalık bir topluluk evin geniş salonunda beklerken orta boylu tıknaz, bıyıksız birisi içeri girdi “Esslâmü Aleyküm ve rahmetullahi ve berakâtühû ebeden daimen” diyerek, baş köşeye oturdu. Sohbeti o yapacakmış. Ali Nihat Tarlan değildi. Meğer Osman Tarı imiş. Daha sonraları Balıkesir’den siyasete giren bu zat, çok güzel konuşuyordu. Mühendismiş... Tâ Alman Profesör Dr. Annamaria Schimell Hanımefendi ile evlenmelerinden başlayarak, meseleyi 27 Mayıs İhtilaline getirdi. İhtilalcilerin kendisini Ankara’ya çağırıp