Açlık grevindeki bir madenci pazar listesini gözyaşlarıyla gösterdi: Evine 1 kilo domates alamadı

Doruk Madencilik işçilerinin açlık grevi sekizinci gününe girerken polis yürüyüşe izin vermedi. Bir madenci, eşinin ondan istediği ve alamadığı pazar listesini göstererek feryat etti. Madenci, "Bu listeyi alamadım arkadaşlar, para olmadığı için ben bunu alamadım. Alın bizi götürün, cesetlerimizi alın götürün ya! Yeter artık ya! Ülkenin ayıbı. Arkadaşlar ülkenin ayıbı. Resmen ülkenin ayıbı. Ya öleceğiz burada, ya öleceğiz! Hakkımı almadan da gitmek yok!" dedi.

Eskişehir’de faaliyet gösteren Yıldızlar SSS Holding’e ait Doruk Madencilik’te çalışan Bağımsız Maden İş Sendikası üyesi işçilerin açlık grevi sekizinci gününe girdi.

Eskişehir'den yürüyerek geldikleri Ankara'daki Kurtuluş Parkı’nda eylemlerini sürdüren madenciler, bugün bir kez daha Enerji Bakanlığı’na yürümek istedi. Polis, park çevresinde barikat kurarak yürüyüşe izin vermedi. Madencilere desteğe gelenlere biber gazıyla müdahale edildi.

Polis ablukasında kalan işçiler, eylem alanında yarı çıplak oturarak baretlerini yere vurdu. Yürüyüşlerinin engellenmesinin ardından yeniden parktaki oturma alanına dönen işçiler, gazetecilere yaşadıklarını anlattı.

PAZAR LİSTESİNİ GÖSTERİP FERYAT ETTİ

İşçilerden biri, eşinin verdiği ancak cebinde para olmadığı için alamadığını söylediği pazar listesini kameralara gösterdi.

Listede şu ürünler yer aldı:

“1 kilo domates

1 kilo salatalık

3-4 kilo patates

4-5 tane limon

1 demet maydanoz

1 kilo soğan”

"BU LİSTE BU ÜLKENİN AYIBI"

Madenci, alamadığı listeyi göstererek şunları söyledi:

“Bu listeyi alamadım arkadaşlar, para olmadığı için ben bunu alamadım. Bu ülkenin bir ayıbı! Ben bunu pazara..., liste yaptım ama cebimde param olmadığı için alamadım bunu.

Bunu alamadım, bu kadar mı zor bu ya? Bu kadar mı zor, benim üç tane çocuğum var benim ya! Ayıp değil mi ya? Ya ben evime ekmek almak istiyorum buradan ya! Çoluğumun, çocuğumun rızkını istiyorum buradan.

Yeter ya! Yeter ya, bu kadar mı zor? Bir insana bu kadar laf söylemek bu kadar mı zor ya? Ben utanıyorum! Ben... Lanet olsun ya, lanet olsun ya! Lanet olsun ya! Ya artık ülkenin duyarlı olmasını istiyorum ya! Duyarlı olmasını istiyorum ya! Burada mı öleceğiz ya? Bizim cesetlerimizi mi götürecekler?

Bu kadar lanet bir ülkede mi yaşıyoruz biz ya? Bu problemler gelsin ya, bu bizden sorumlu arkadaşlar gelsin! Gelsin, benim çocuğumun, kızımın, oğlumun hakkını versin! Burada hakkını versin!

"BABA SENİN YATAĞINDA KOKUNU ÇEKTİM"

Burada benim... 23 Nisan'ı kutladım. Nasıl kutladım biliyor musunuz? Parasız! Yanında olmadan... 'Baba ben sabah senin , senin yatağında yattım, senin kokunu çektim' dedi. Ben bunu duyarken gücüme gitti. Ağladım ama belli etmedim. Yazıklar olsun bu millete, yazıklar olsun bu devlete ya! Yeter artık ya! Kendimizi öldürelim de kurtulalım artık ya! Alın bizi götürün, cesetlerimizi alın götürün ya! Yeter artık ya! Bir insana bu kadar, bu kadar, bu kadar, bu kadar...”

"BU ALAMADIĞIMIN LİSTESİ. YAZIKLAR OLSUN"

Madenci, cebinde para olmadığı için en temel ihtiyaçları bile alamadığını belirterek sözlerini şöyle sürdürdü:

“Bunlar alamadığımın listesi... Buraya gösterelim. Alamadığımın listesi arkadaşlar bak. Cebimizde para yok. Soyuluyoruz, soyuluyoruz! Biz çalıştıkça onlar büyüyor.

Ülkenin ayıbı. Arkadaşlar ülkenin ayıbı. Resmen ülkenin ayıbı. Çok basit olan bir şey aslında, çok basit. Çok basit! Çok basit ya! Çok basit abi. Yazıklar olsun ya!

Ya bir insana bak, onlarca insana, bu kadar insana acı çektiriyoruz ya. Ya ülkenin askerine, ülkenin polisine biz şey değiliz ya... Acı çektirmek zorunda değiliz. Kimseyi zor durumda şey yapmak... Biz hakkımız olanı alıp buradan çekip gitmek isteriz yani. Anında gideriz yani bir sıkıntı yok. Ama bu insanlar bizi anlamıyor.

Ya öleceğiz burada, ya öleceğiz! Hakkımı almadan da gitmek yok! Sayın büyüklerimize bunu duyurmak istiyoruz. Gelsin buraya, biz insan yemeyiz ya! Biz burada ekmek kavgası ediyoruz. Abimiz, kardeşimiz... Herkes bizim abimiz, buradan gelen herkes. Ya bu kadar zor değil ya, bir insana laf anlatmak bu kadar zor değil ya!”